Cyprinus carpio
Podstawowe inormacje:

Ryba z rodziny karpiowatych, pochodząca w formie dzikiej, zwanej sazanem, z terenu zlewisk Morza Czarnego, Egejskiego, Kaspijskiego i Aralskiego. Udomowiony w Europie Środkowej (pierwsza wzmianka pochodzi z przełomu XII i XIII w.).
W Polsce duże gospodarstwa stawowe istniały już w XIII w., jednak największy rozkwit hodowli nastąpił na przełomie XVI i XVII w. Z polskiej hodowli pochodzi jedna z odmian karpia, lustrzeń (królewski), zwany pierwotnie galicyjskim.
Po raz pierwszy został zaprezentowany przez A. Gascha na wystawie rolniczej w Berlinie w 1880. Od tej pory karp lustrzeń skutecznie wypierał starsze odmiany. W wyniku prac selekcyjnych powstały trzy odmiany karpia: karp pełnołuski, karp bezłuski (golec), karp lustrzeń (siodełkowy, lampasowy, wieńcowy).

Karp bezłuski (golec)

Karp w stosunku do swojego pierwowzoru (sazana) zmienił nieco swój wygląd, stał się wyższy, grubszy oraz bardziej odporny na choroby. Ubarwienie ciała, w zależności od odmiany, żółtobrunatne do ciemnobrunatnego, uzależnione jest również od rodzaju dna zbiornika.Karp jest rybą długowieczną, może żyć ponad 40 lat, w żyznych zbiornikach przyrosty roczne sięgają kilku kilogramów, z wiekiem przyrosty maleją. Karpie dorastają do ponad 1 m dł. i ponad 30 kg wagi. Poza stawami hodowlanymi przebywa głównie w wodach stojących lub wolno płynących, odżywia się drobnymi zwierzętami wodnymi, owadami, ślimakami, za którymi kopie w mule wysuwanym ryjkiem penetrując zbiornik.




Karp lustrzeń

Zasadnicze znaczenie w ilości pobieranego pokarmu ma temperatura wody, karp intensywnie żeruje w wodzie o temp. przekraczającej 20 stopni.Wiosną wygłodniałe ryby, pobierają pokarm przygotowując się do tarła, które odbywają gdy woda ogrzeje się do temp. 18-22 stopnie w najpłytszych częściach zbiornika. Mimo nawet odbytego tarła, naturalne zbiorniki nie są w stanie zapewnić optymalnych warunków potrzebnych do dalszego rozwoju narybku, stąd też prowadzona jest gospodarka hodowlana. Przed i po tarle przypada jeden z najlepszych okresów połowu. Wiosną też w wodzie karpie nie mają jeszcze za dużo naturalnego pożywienia.Lato to okres w którym karp bardzo szybko trawi pokarm, w tej też porze roku pochłania duże jego ilości i ma go pod dostatkiem. Natomiast jesień jest okresem kiedy w wodzie ubywa naturalnego pokarmu, a ryby muszą przetrwać w niskiej temp. kilka miesięcy. Dlatego też intensywność jesiennego żerowania może być czasami zaskakująca. W raz z nastaniem zimy ryby do minimum ograniczają pobieranie pokarmu, stąd też skuteczne ich łowienie może odbywać się tylko w zbiornikach z ogrzaną wodą (zalew Rybnik, kanały Końińskie itp.) w których temp. wody zazwyczaj nie spada poniżej 15 stopni.

Karp pełnołuski

Najczęściej i najchętniej karpie żerują na głębokości od 1 do 4 m, granice wyznacza obfitość fauny dennej. Tak więc odległość od brzegu na której możemy spodziewać się brań, zależy od trasy wędrówki karpi, i miejsc obfitych w pokarm gdzie ryby regularnie je odwiedzają. W każdym zbiorniku karpie mają różne pory żerowania, przeważnie są to wczesne ranki, godziny południowe i wieczorne, bywa też tak że w danym zbiorniku brań możemy spodziewać się tylko nocą. Największą rolę w wytypowaniu miejsca połowu powinna spełniać obserwacja łowiska i szukanie oznak żerowania ryb. W wyborze stanowiska uwzględnić powinniśmy trasę wędrówek żerujących karpi, warunki brzegowe i charakter dna.







Karp dziki (sazan)

Cyprinus carpio jest rybą bardzo ostrożną, płochliwą i sprytną. Wcześniejsze nęcenie usypia jego czujność, gdy w zanęconym miejscu żeruje więcej ryb, pobiera pokarm łapczywie i mniej ostrożnie. Miejsca najczęściej odwiedzane przez karpie to różnego rodzaju nierówności dna, okolice zatopionych drzew i korzeni, trzcinowiska, brzegi wysp, miejsca z porośniętym dnem, jednym słowem obszary w których ryby znajdą coś do zjedzenia.

Można dużo napisać o karpiach, przeczytać wiele artykułów, jednak to wszystko nie zastąpi nam godzin spędzonych nad wodą. Cyprinus carpio jest jak zakażna choroba, trudno jest się z niej wyleczyć, a w niektórych przypadkach jest nieuleczalna. ,,Chorzy" niech się nie martwią i uspokoją, można z nią przeżyć wiele lat, czego wszystkim życzę.


Rysunki karpi pochodzą z witryny : http://www.swcrc.republika.pl


autor: Marcin Krajewski
Szybki Kontakt
Reklama
Reklama